1989 όταν το εισιτήριο στα ΜΜΜ μπήκε στη ζωή μας!

Θυμάστε την πρώτη διαφήμιση για τα εισιτήρια τρόλεϊ με τον Κώστα Τσάκωνα;

Το συγκεκριμένο διαφημιστικό σποτ έχει ιστορική αξία είναι η εποχή
που εκδόθηκαν τα εισιτήρια των ΜΜΜ και μπήκαν τα πρώτα ακυρωτικά μηχανήματα.

Ο ηθοποιός Κώστας Τσάκωνας ανέλαβε να...προμοτάρει το νέο αυτό σύστημα που ξεκινούσε από τα τρόλεϊ (ΗΛΠΑΠ)  και σιγά σιγά επρόκειτο να επεκταθεί σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς, μέχρι τότε υπήρχε αρχικά ο εισπράκτορας
και αργότερα ένα κουτή  στη θέση του οδηγού που έριχνες κέρματα. 

Το πρώτο εισιτήριο κόστιζε 30 δραχμές (10 λεπτά) και ο κόσμος έπρεπε να ενημερωθεί από τη συγκεκριμένη διαφημιστική καμπάνια, από που
μπορεί να το προμηθευτεί και πως να το χρησιμοποιήσει. 

Το όχημα ήταν τρόλλεϋ ρώσικης κατασκευής  του εργοστασίου ENERGOMA CHEXPORT τα  πρώτα κατασκευάστηκαν το έτος 1972 μέχρι &  1985, τα τρόλλεϋ αυτά αποσύρθηκαν σταδιακά από την Αθήνα από το έτος 2000 μέχρι & 2003.

Η αληθινή ιστορία του Magic Bus, που έγινε τραγούδι από τις Τρύπες...

«Λονδίνο, Άμστερνταμ ή Βερολίνο; έχεις ξεχάσει που ακριβώς θέλεις να πας όσα κι αν έχω δανεικά πια δεν σου δίνω να κάνεις βόλτες με το magic bus».

 Ωστόσο, ελάχιστοι γνωρίζουν ότι στην Ελλάδα υπήρξε όντως ένα τουριστικό πρακτορείο με τη συγκεκριμένη ονομασία, το οποίο στις αρχές της δεκαετίας του ’80 εκτελούσε δρομολόγια στις τρεις ευρωπαϊκές πόλεις. Ήταν στην οδό Φιλελλήνων, σ’ ένα ημιυπόγειο, απέναντι από την καθολική εκκλησία, μπροστά από την είσοδο της Πλάκας. Το πρακτορείο εκτελούσε αμέτρητα δρομολόγια και ένωνε τη νεολαία της Ευρώπης σε προσιτές τιμές. Τότε, ο μόνος τρόπος μαζικού τουρισμού ήταν το τρένο -όσον αφορά το Βερολίνο- που το προτιμούσαν οι μετανάστες και το αεροπλάνο, το οποίο ο μέσος εργαζόμενος, με τον μισθό που έπαιρνε, το έβλεπε μόνο στις ταινίες του Φίνου.... Το Magic Bus έκανε θρύψαλα τον ανταγωνισμό. Με σημερινές τιμές η σύγκριση είχε ως εξής: Αν ένα εισιτήριο της Oλυμπιακής για Άμστερνταμ κόστιζε τριακόσια ευρώ, τα λεωφορεία του πρακτορείου μετέφεραν τους νέους με 80 ευρώ. Εσείς δηλαδή τι θα επιλέγατε; Φυσικά το ταξίδι κρατούσε κάνα δύο μέρες και η καμπίνα του λεωφορείου ήταν μια εμπειρία για όλες τις αισθήσεις. Τσιγάρα, ιδρώτας, ροχαλητά και οσμές από τα κεφτεδάκια «για τον δρόμο», που είχε τυλίξει η Ελληνίδα μάνα. Άλλα άμα ήσουν 20 χρονών στη δεκαετία του ’80 και μπορούσες να ταξιδέψεις στο Λονδίνο, αυτή η ατμόσφαιρα ήταν απλά ροκ. Ξέχασα να επισημάνω μια ασήμαντη λεπτομέρεια: Τα δρομολόγια δεν ήταν νόμιμα, καθώς η μεταφορά προσώπων από ιδιώτες απαγορευόταν. Η λεπτομέρεια αξιολογείται ως ασήμαντη, καθώς τίποτα δε γινόταν στα κρυφά. Το πρακτορείο συνεργαζόταν με δεκάδες άλλα ταξιδιωτικά γραφεία στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Επίσης, η κυρίως πελατεία ήταν οι ξένοι, που περίμεναν μαζικά το λεωφορείο της επιστροφής σε δρόμους όπως η Αριστοτέλους, η οποία απείχε πεντακόσια μέτρα από το αστυνομικό τμήμα της Ομόνοιας. Και ήταν αδύνατο να μην προσέξει κάποιος πενήντα Ολλανδούς και μικρές γοητευτικές Ολλανδέζες, που περίμεναν καθημερινά ξαπλωμένες στα πεζοδρόμια το σήμα της επιβίβασης. Ήταν μια νόμιμη παρανομία, όπως δεκάδες άλλες δραστηριότητες στην Ελλάδα. Το Magic Bus ήταν πρωτοπόρο, καθώς άνοιξε τον δρόμο της Ελλάδας σε χιλιάδες απένταρους Ευρωπαίους και έφερε εκατομμύρια δραχμές σε συνάλλαγμα....


www.mixanitouxronou.gr

Αθήνα 1971. Γιατί αυτός ο άνδρας είναι κρεμασμένος από το τρόλεϊ;

Αιφνιδιάζει η εικόνα με την ακροβατική στάση του άνδρα, που κυριολεκτικά κρέμεται από το όχημα, ενώ αυτό κινείται. Ταυτόχρονα, η φωτογραφική ματιά συγκινεί, γιατί παρουσιάζει μια διαφορετική Αθήνα, αυτή της δεκαετίας του ΄70. Κάποιος θα μπορούσε να σκεφτεί, ότι συχνά τα μέσα μαζικής μεταφοράς γέμιζαν ασφυκτικά και οι τελευταίοι επιβάτες σκαρφάλωναν ριψοκίνδυνα στην πόρτα για να μπουν μέσα, έστω και την τελευταία στιγμή. Όμως, αυτός ο κύριος δεν είναι επιβάτης και ο δρόμος -αν και λεωφόρος- εκείνη την ώρα, δείχνει να έχει φυσιολογική κίνηση. Με άλλα λόγια, ετοιμαστείτε για την αποκάλυψη του γρίφου, που είναι κινηματογραφικός!...